CutureleRaadMiddelstum

Keltische folk ontmoet klanken uit de Himalaya in een schitterend concert dat westerse en oosterse muziek met elkaar verbindt.
Tijdens een bijzondere reis over land naar het koninkrijk Bhutan ontmoetten zangeres Linde Nijland en multi-instrumentalist Bert
Ridderbos eerder dit jaar de wereldmuziekgroep Trio Druk Yul. Een vonk sprong over. Nu zijn beide groepen voor het eerst in
deze unieke samenstelling op een Nederlands podium te zien en te horen.

De Koninklijke zangeressen Lhamo Dukpa en Namkha Lhamo vormen samen met etno-musicoloog, instrumentalist en zanger
Jigme Drukpa het Bhutanese Trio Druk Yul. De geraffineerde, weemoedige zang van de twee vrouwen sluit naadloos aan bij het
authentieke spel van Jigme op zijn dranyen (een 100 jaar oud instrument met een drakenkop), fluiten en Aziatische dulcimer.
Jigme speelde in het verleden met grootheden als Ravi Shankar en Bob Dylan en kan met recht een pioneer op het gebied van de
Bhutanese traditionele muziek worden genoemd. Ook werkte hij samen met de Zeeuwse groep Bløf.

Linde Nijland treedt met haar prachtige, ontroerende stem en liedjes al 15 jaar op in binnen-en buitenland. Ze maakte deel uit
van het singer-songwriterduo Ygdrassil en trok internationaal de aandacht met haar album rond de muziek van het Britse
folk-icoon Sandy Denny. Met het laatste oogstte ze de lof van Joe Boyd (voormalig producer van Fairport Convention, Nick Drake
en Pink Floyd). Bert Ridderbos maakte furore met de Groninger volksmuziekgroep Törf en werkte mee aan tal van CD producties.
Hij bespeelt de Engelse cittern (een van oorsprong Middeleeuws snaarinstrument), gitaren en de accordeon.

In Bhutan traden de vijf muzikanten gezamenlijk op tijdens een groot publieksconcert ter ere van de kroning van de vijfde koning.
Ook maakten ze opnamen voor een muziek DVD en een film die later dit jaar zullen verschijnen.

Gedurende de reis naar Bhutan is door Bert onderweg een speciale cittern bespeeld die bij aankomst is geschonken aan de Kilu
Music School in Thimphu, de hoofdstad van Bhutan. De cittern is als onderdeel van dit project tevens in een stilleven geschilderd
door de uit Westeremden afkomstige kunstschilder Henk Helmantel; "kunstenaar van het jaar 2008".

Het concert werd georganiseerd door de Culturele Raad Middelstum

Achtergrondverhaal Road to Bhutan (door Arnold Pilon)

Twee jaar geleden werd wereldreiziger Arnold Pilon gevraagd een vleugel van het Concertgebouworkest uit Amsterdam over land te
transporteren naar het boeddhistisch Koninkrijk Bhutan, dat al decennia lang goede banden heeft met het Koninkrijk der
Nederlanden. In het comité van aanbeveling van de organisatie zaten de directeur van het Concertgebouworkest, de oud-president
van de Amsterdamse effectenbeurs, een oud-ambassadeur en de Nederlandse ambassadeur in India, waarmee Pilon al eerder
projecten in India had gerealiseerd. Het was de bedoeling onderweg concerten te verzorgen, dus er moesten musici meereizen en
een filmploeg om het gehele project vast te leggen op film. Dus ging Pilon op onderzoek uit, gesprekken met de bouwer van de
vleugel, met de transporteur van de vleugel van Wibi Soerjadi. Het bleek al snel dat de vleugel het niet ongevaarlijke transport (Iran,
Pakistan en de zeer slechte wegen in Noord India) niet zou overleven. De pianisten Leo van Doeselaar en Wyneke Jordans zouden
worden ingevlogen. De vleugel zou het geschenk van Nederland aan Bhutan zijn. Een geschenk aan het land, dat in 2008 zijn
honderdjarig bestaan als Koninkrijk zou vieren. Bovendien zou gespeeld worden ter gelegenheid van de kroning van de jonge
kroonprins. Onze kroonprins Willem Alexander en prinses Maxima zouden vooraf gaan kennismaken met de kroonprins Jigme en
Rudolf Spoor van de Media Academie in Hilversum zou de Tv-mensen in Bhutan gaan trainen voor het maken van opnames tijdens
de feestelijkheden, die ruim een maand in beslag zouden nemen. U snapt, een hele organisatie.
Pilon zat met een probleem toen bleek dat de dure vleugel uiteindelijk per schip moest worden getransporteerd om beschadigingen
tijdens transport over de weg te voorkomen.

Hoe het is dit verhaal afgelopen?

De reis is doorgegaan, met Linde Nijland (zang, gitaar) en Bert Ridderbos (cittern, gitaar en accordeon), met cameraman Hans
Meerman en met steun van de Media Academie. Er werd vertrokken vanaf het Media Park in Hilversum en twee maanden later werd
Bhutan bereikt. Ondertussen werden op de 15.000 kilometer lange en zware tocht langs Taliban-gebied concerten gegeven met ook
een aantal Tv-optredens (Servië, Turkije, India en Bhutan). Een heel bijzonder concert werd gegeven in Iran, dat moest in het
geheim ondergronds omdat het daar verboden is dat vrouwen in het openbaar zingen en helemaal voor gemengd publiek. Er werd
met geheime codes en wachtwoorden gewerkt. Tijdens het Centenary Celebration Concert in Bhutan ter gelegenheid van de
festiviteiten speelden de Nederlandse musici samen met het Bhutanese Trio Druk Yul, bestaande uit Jigme Drukpa (dranyen en zang)
en de koninklijke zangeressen Lhamo Dukpa en Namkha Lhamo. Dit 2 uur durende concert, een hoogtepunt op deze reis, werd
geheel live uitgezonden op TV.